“İlim Çin’de bile olsa gidip alınız…” İslam dünyasında belki de en çok tekrar edilen sözlerden biridir bu. Hutbelerde duyulur, okul duvarlarına yazılır, konferans salonlarında alkışlarla karşılanır. Fakat bu meşhur sözün etrafında tuhaf bir kader vardır: Çok sevilir, çok kullanılır, ama çoğu zaman fazla hızlı yorumlanır. Asıl soru da burada başlar: Bu rivayette neden “Çin” geçer? Yaygın açıklama şudur: Çin...
Bugün Türkistan’da yükselen her manevi söylemin merkezinde bir isim vardır: Hoca Ahmet Yesevi. Çünkü Hoca Ahmed Yesevî yalnızca bir mutasavvıf değildir. O, Türk-İslam medeniyetinin ruhunu şekillendiren büyük bir irfan mimarıdır. Onun açtığı yol, yalnızca bir tarikat yolu değil; aynı zamanda bir medeniyet tasavvurudur. Sevgi, tevazu, merhamet, samimiyet, adalet ve hikmet merkezli bu anlayış, asırlar boyunca Türk...
Bugün birçok insan üniversitenin Batı medeniyetinin ürünü olduğunu düşünüyor. Oxford Üniversitesi, Bologna Üniversitesi, Sorbonne Üniversitesi ya da Harvard Üniversitesi gibi isimler zikredildiğinde, modern eğitimin tamamen Avrupa merkezli bir süreç olduğu varsayılıyor. Oysa tarih biraz daha dikkatli okunduğunda karşımıza çok farklı bir tablo çıkıyor. Çünkü Avrupa üniversiteleri ortaya çıkmadan çok önce İslam dünyası büyük bir eğitim...
Modern dünya uzun süre kendinden çok emindi. Bilim ilerledikçe din gerileyecekti.Akıl güçlendikçe inanç zayıflayacaktı.Teknoloji geliştikçe insan, kadim korkularından kurtulacaktı.Laboratuvarlar çoğaldıkça mabetler susacaktı. Bu, modernitenin büyük vaadiydi. Hatta sadece vaadi değil, aynı zamanda meydan okumasıydı. Modernite dini çoğu zaman doğrudan karşısına aldı. Onu geçmişin kalıntısı, geleneksel toplumların mirası, insanlığın çocukluk döneminden kalma bir açıklama biçimi olarak gördü. Fakat bugün...
Bir zamanlar insanlar gökyüzüne baktığında yalnızca yıldızları değil, ilahî bir düzeni de görüyordu. Modern insan ise aynı gökyüzüne teleskoplarla bakıyor; galaksileri, kara delikleri ve fizik yasalarını keşfediyor. Fakat burada önemli bir soru ortaya çıkıyor: Bilim evrenin nasıl işlediğini açıklarken, “neden var olduğu” sorusuna gerçekten cevap verebiliyor mu? Modern çağın en büyük tartışmalarından biri tam da burada...
Bomba mı tohum mu? “Big Bang” denildiğinde çoğu insanın zihninde dev bir bomba canlanıyor. Şiddetli bir patlama…Kaos…Parçalanma…Yok oluş… Oysa burada sorulması gereken çok önemli bir soru var: Big Bang gerçekten bir bombanın patlaması gibi miydi?Yoksa bir tohumun çatlayıp içinden hayatın filizlenmesi gibi miydi? Çünkü ikisi arasında büyük fark vardır. Bomba patladığında yakar, yıkar ve dağıtır.Tohum çatladığında ise düzen üretir, büyür ve...
Atalarınız arasında bir goril bulunduğunu öğrenseniz bunu gururla mı anlatırdınız, yoksa sessizce gizlemeyi mi tercih ederdiniz?Muhtemelen çoğu insan ikinci yolu seçerdi. Fakat modern çağın en dikkat çekici çelişkilerinden biri şudur: İnsanlık, kendi kökenine dair en sıra dışı iddiaları bile “bilimsel gerçek” etiketiyle kolayca benimseyebilmektedir. Bugün insanın kökeni meselesi yalnızca biyolojinin değil; aynı zamanda felsefenin, teolojinin ve epistemolojinin...
Bir insan ne zaman özgür olmaktan çıkar? Hapse girdiğinde mi?Konuşması yasaklandığında mı?Yoksa sokakta yürürken, internette gezinirken, alışveriş yaparken, kredi başvurusu doldururken ve hatta bisikletiyle kaldırıma çıktığında görünmez bir sistem tarafından izlenip değerlendirildiğinde mi? Yuval Noah Harari’nin son yıllarda ısrarla sorduğu soru tam da budur. Harari, Sapiens’te insanlığın geçmişini, Homo Deus’ta geleceğin ihtimallerini, 21. Yüzyıl İçin 21 Ders’te bugünün...
Bir çocuğun odasına sessizce girdiğinizi düşünün…Gözleri ekrana kilitlenmiş. Bedeni burada ama zihni başka bir evrende. Sesleniyorsunuz, duymuyor. Bilgisayarı kapatmasını istediğinizde ise bir anda öfke patlaması… Çünkü o artık sadece oyun oynamıyor.Kendine bir dünya kuruyor.Bir kimlik inşa ediyor. Ama o kimliğin gerçek hayatta bir karşılığı yok. Zamanla derslerden kopuyor. Okuldan uzaklaşıyor. Aileyle bağ zayıflıyor. Arkadaşlıklar yüzeyselleşiyor. Gerçek dünya anlamını...
1.“Mevlana’ya göre öncesiz, sonrasız mutluluk, güzel iyi ve mutlak doğru olan Tanrı gücünü ve yüceliğini göstermek için bu evreni yaratmıştır. O halde evren Tanrı’nın kendini gösterdiği görüntüler alanıdır. Vahdet-i Vücud (varlığın birliği) adı verilen bu anlayışa göre tanrı evrenin özü, diğer varlıklar ise belirtileridir. Evren Tanrı’nın güzelliğinin bir görüntüsüdür. İnsan ise eşref-i mahlûktur (varlıkların en...
